logo Gelderlander
Gouden kroon op
leven met paarden

Door HAI VOETEN

BEUNINGEN - Een leven zonder paarden is ondenkbaar voor de familie Romviel. Vandaag beleven Tini en Agnes in Ermelo een topdag. Ze zijn Neerlands fokker van het jaar. En zoon Wilbert was al Nederlands beste menner.

v.l.n.r. Jilady met Anne van IJzendoorn, Agnes Romviel, Rilady met Wilbert Romviel aan de leidsels, Tini Romviel en Kilady met Daisy van Weelden.
Tini (61) en Agnes (60) Romviel wonen aan de Reekstraat in Beuningen. Wie hun huis zoekt hoeft zich maar te oriënteren op de paardentrailers op het terrein. En op de geur. Want het domicilie van de Romviels ademt paard. In hun huis gebeurt eigenlijk niets wat níet met de edele viervoeter van doen heeft. De toegangsdeur naar de woning aan de zijgevel lijkt op een stalpoort.

Op deze plek begon dertig jaar geleden een succesverhaal dat vandaag zijn hoogtepunt krijgt met het uitroepen van Tini Romviel tot Fokker van het Jaar.

Tini en Agnes Romviel kochten in 1972 na vele omzwervingen en onderzoekingen de merrie Nilady. Zij zou de moeder worden van vele prijswinnende nakomelingen.
Naar Nilady werd het domicilie van de Romviels vernoemd: de Ladyhoeve. En alle vrouwelijke nazaten dragen de naam die de dieren als Gelderse paarden kenmerken. Elke naam eindigt op -ilady. Tijdens de presentatie van de Lady-fokkerij op het federatiecentrum in Ermelo zijn vandaag Cilady, Jilady, Kilady, Dilady, Vilady, Rilady en hengst Vilord aanwezig.

Agnes en Tini Romviel weten dat hun succes met de fokkerij niet een kwestie van geluk is. Tini: "Toen we Nilady kochten hebben we natuurlijk heel goed gekeken naar de bloedlijn. Daarbij is de vader belangrijk."
"Maar wij kijken zeker ook naar de moeder", zegt Agnes Romviel. "Nilady was een oer-Nederlands paard. Haar stamboom gaat meer dan hondervijftig jaar terug", zegt Tini. Tegen het doktersadvies in kan hij zich opwinden over mensen die wat minder kijk hebben op paarden. "Ik heb altijd mijn eigen bril bij me als ik naar paarden kijk", zegt de Beuningenaar. "We kennen mensen die al jaren aan het fokken zijn maar geen winnaars voortbrengen. Alle nakomelingen hebben een platte kroep (kruis, red.) en dat zal er ook niet uitgaan. Maar ze zien het niet."
De Ladyhoeve krijgt als Fokker van het Jaar erkenning van het KWPN (Koninklijk Warmbloed Paardenstamboek Nederland). Dat is de Nederlandse fokkerijorganisatie voor spring- en dressuurpaarden, tuigpaarden en Gelderse paarden.
Tini en Agnes weten dat het uiterlijk van het paard samen moet gaan met een mooi karakter. Instructrice Roos van Megen-Loeffen doet op de Ladyhoeve de training van de paarden. "Het karakter van de dieren is vriendelijk. Maar ze willen ook graag werken. Een van de paarden is pas sinds twee weken aan het trainen en doet het nu al heel goed. Dat zit gewoon in de genen van het dier."
De nazaten van Nilady hebben soms een luide stem en een strenge meester nodig om in het gareel te komen. "Een paard moet duidelijkheid hebben, daar draait het ook om."

Paardenmensen zijn gevoelsmensen. Dat kan niet anders, vinden de Romviels. Er moet af en toe een traantje vloeien en de vuist kan soms op tafel vallen.

Rijk zijn ze er niet van geworden, lacht Agnes Romviel. 'Mensen met paarden hebben de hemel op aarde. Komen ze te sterven valt er niets te erven. Ik heb jarenlang foxterriers gefokt om het fokken van de paarden een beetje te kunnen bekostigen."
Tini: "We hebben wel eens een vette aanbieding gehad om een van onze stamdieren te verkopen. Maar dat doen we natuurlijk niet."

Natuurlijk is Tini Romviel trots op de erkenning voor hun werk. "Maar eigenlijk ben ik veel trotser op onze Wilbert die menner van het jaar is geworden. Hij is pas kort bezig met mennen maar doet het ontzettend goed. Dat vind ik echt geweldig."
Zijn vrouw Agnes werkt net zo hard mee op de manege. Met hulp van de hele familie, vrienden en bekenden natuurlijk. Maar stallen uitmesten kan ze goed alleen. En zij zorgt voor de voeding als paarden voor een wedstrijd of keuring op stal staan. "Ze kunnen natuurlijk niet met een grasbuik voor de jury verschijnen."

De woorden van Tini's vader indachtig dat meestal de kinderen van de fokker pas de vruchten plukken van zijn inspanningen, prijzen de Romviels zich gelukkig.

"Het is uniek om dit mee te mogen maken", weet Agnes.